Neydi bilir misin? , Gözlerin gördüğü,
Bir damla alıp, sellere boğduğu,
Kalplerin kördüğümle sarmalanıp,
Sevda zincirleriyle bağlandığı,
Umuda açılan düşlerin kapısıydı.
Gönül bahçesinde özenle bakılan,
Uğruna nice duygular yazılan,
Geceleri göz yaşıyla sulanan,
Gözlerin hapsinde tutulan,
Kıpkırmızı bir gonca güldü.
Ufuklarda güneş olup açacak,
Hasretlere derman olacak,
Toprağında harmanlar kalkacak,
Sabrın sonundaki durakta inecek,
Canana can veren hayat pınarıydı.
Sarıp sarmalayan kördüğüm vardı,
Yıllanmış umutların vadesi doldu,
Kan gibi kırmızı güller açmaz oldu,
Kalbin düğümleri damarları sıktıkça,
Al güller boynunu büküp sararıp soldu.
Çiğ düşmeyen taçlarında damlalar vardı.
Hazansız dallarından düşen sarı yapraklardı.
22 Ağustos 2002 Ankara
Cafer Tayyar ÖzkanKayıt Tarihi : 28.9.2004 10:56:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!