Duldasında ne kalmışsa ömrümün
Bir kez elini tutabilmeye değişirdim
Oysa şimdi
Bir intihar mektubuna sığınıyor hayalim
Penceredeki buğu gibi her an yitebilirim
Gömerim kendime
Duldasında ne kalmışsa ömrümün
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




SADECE ŞİİR OLARAK DEĞERLENDİRDİM. VE 'MUHTEŞEM' ...DİYEBİLİYORUM SADECE....YÜREĞİNZE SAĞLIK SN ER
Bu şiir öyle bir zamanıma geldi ki duygularıma el verdi adeta...
Bu duyguyu beraber yaşadık hep beraber...
Bir eline dokunmak için hayatını vermeye razı şair...
İşte bu SEVGİ...
AŞK...
Ne güzel de anlatmış...
Ne güzel de sıralamış duygularını...
İlk defa okuduğum bir kalemsiniz ve iyi ki rastlamışım size..
Umarım buğusunda kaybolmayacağın sevdalar görürsünüz hep...
Kaleminizden her daim güzel şeyler damlasın diyorum...
Sevgi ve Saygılarımla
Ahmet EROĞLU
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta