1 AĞUSTOS 2002 DİYARBAKIR KULP AYGÜN KÖYÜ
Cennet rahmine bir cemre bırakıldı,
Gebeliğe hazırlanıyordu doğa.
Kuzular yavrular çiçekler açar.
Gök gürler yağmur yağar
Ve sancısı başlayan tabiat
Bir güneş doğurur bulutların ardında…
Açar gözleri bahar müjdeler
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta