Güneş hapsedilmiş anne;
demir beş sıra uzanıyor,
bir bir batıyor yüreğime...
beş yerimden kan fışkırıyor,
şavaşlarım geliyor aklıma,
erkekçe...
namus için,özğürlük uğruna,
pusularım şimdi yetim kaldı,
söyle ben ne yapayım anne...
Ay mevzilenmiş katran karası geceye,
düşlerim göz altında,
Kancıklar,
kavgaya çağırıyor,
elimde kör bıçağımda yok,
silahsız,tütünsüz, çarpışıyorum,
Devrilmeden..
siper ediyorum göğsümü,
kırmızıya bürünüyor beş parmaklık,
diz boyu olmuş oda da,
ben hala kalanların derdin deyim,
Yetim kalmasın dağlar,
BORAN bensiz uçmasın,
mor menekşeler yas tutmasın,
bebekler baba hasretiyle yanıp tutuşmasın,
şiirler yarım kalmasın,
topraksız kalmasın yurdum diyorum,
daha ne yapayım Anne?
Ölüyorum.....
Kayıt Tarihi : 10.8.2004 21:29:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Suna Doğanay
Ölüyorum.....
hüzünlü
TÜM YORUMLAR (2)