ölümdür bana aşkı andıran,
üşüdüğüm gecekler de tenime dokunan.
senin yokluğunda aşkima hayat veren.
karanlıktaki görünmez sestir.
uykumda rüyam olan.
anlamsız bir düştür.
ölüm yerine seni,,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta