Güneşi durdurdum düşlerimde
Yıldızlara asılı kaldı umutlarım
Geceler sırdaşım oldu yeniden
Tutsak oldum penceremde dolunaya
Karanlıklar korkutur oldum olası beni
Yüreğim titrer geceler boyu yalnız kaldığımda
Hayaller kurarım hep korkmamak için
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta