Kaf dağının ardında sanırdım aşkı ya da masallarda gİzlenmiş durur bilirdim. Daha siluetin yokken düşlerimde, yıllar öncesinden sana adanmış bir ruhla yazdım seni. Bilemezdim yıllarca çekilen acıların sonunda ödülümün senin gerçekliğin olacağını. Ben her yalancı aşklarda senden bir gerçek aradım bugüne kadar. Zaman yine yazıp ezberletmişti oyununu bize bizden habersiz ve ikimizde aynı sahnedeydik artık. Kendimizi oynuyorduk bir aşk metninde. Seni küçük bir kız çocuğu masumluğunda ve ben gözlerine bakamıyordum. Kaybolmaktan korkarak, kaçırıyordum gözlerimi gözlerinden...
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta