Şiirler yazmıyorum artık
Masumluğunu çaldı yıllar, mısralarımın
Gece kadar karanlık ve kirliyim
Ve düşlerimde henüz hayal etmediğim bir mavi
Yuva tadında, bir yuva bulamadım üstelik
Kırık ve köhne kaldı gönül limanlarım
Oysa masumdum
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta