ISSIZ GECENİN YALNIZLIĞINDA KENDİMİ DİNLEDİĞİMDE3 ETRAFIMI SARAN HİCRANDAN SIYRILAMADIĞIMI GÖRÜRÜM İŞTE O AN GÖZ YAŞLARIM GECENİN SOLGUN CEHRESİYLE BÜTÜNLEŞİVERİR.........
Bir kuyruklu yıldız kayar
Gök yüzünden
Bulutlar
Apansız kararıverir
Yalnızlığın verdiği sessizlikte
Bilinmeyen bir yerde
Kısık bir türkü sesi
Gecenin siyahlığına
Kendini bırakıverir
Bilmem nedendir
Üşümüş titrek bedenimde
İliklerime kadar iniverir
Garib bir his
İşte o zaman
Uçsuz bucaksız
Karanlık gecelere
Gömülüp
Düşlere dalmayı
Ögrenirim..........
Kayıt Tarihi : 12.3.2007 13:41:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Dizelerinizi tebrik ediyorum.Selamlarımla...
Ahmet Süreyya DURNA
Nasıl korku verir sessizlik insana.
İnsan nasıl konuşur kendi kendisi ile
Nasıl koşar aynalara
Bir cana hasret,
Bilmezler.
Asım bey çok tanıdık duygular, tanıdık bir yaşanmışlık var dizelerinizde. bunu yaşayan o kadar çok insan varki. Konuşmak , dinlemek , hayatın her kısmında insanlarla iletişim içinde olmak ve dert anlatmak lazım diye düşünüyorum.Kutluyorum bu güzel şiirinizi.ALAŞARA IŞIK.
HARİKA...
TÜM YORUMLAR (5)