Masmaviydi tozpembeydi düşlerimiz.
Yan yana can cana olmaktı,
Gözlerimizin derinliğinde,
Kaybolmaktı dileklerimiz,
Hep bir gün olacak,
Biraz daha sabır dercesine,
Git gide büyüttük hayallerde sevdamızı,
Canlanır gibi hayaller.
Her göz kırpışımızda,
Düşlemek bile yetiyor.
Kavuşamasa da iki baharın kokusu,
Düşüne dalmak bile,
Hayranlık bırakıyor bu sevdaya,
Bu nasıl bir özlem ki,
Düşüne daldıkça çoğaldıkça çoğalıyor
Yıkıp geçiyor bentleri,
Hasret duvarlarını,
Kavuşmak ki hayali bile
Titretmeye yetiyor yüreğimi,
İşte böyledir bizim düşlerimizdeki
SEVDAMIZ
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Güzel bir düş olmuş.Yüreğinize sağlık.Saygılarla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta