Gözümü ufka dikip orada bir umut aramayalı ne çok oldu.
Renklerin yüreğimdeki cümbüşü karalara bürüneli,
İçimdeki çocuk uyanmaz oldu.
Çoktandır konuşmaz oldu benimle,
Gerçekleri yüzüme vurmaz oldu.
Derinlerde bir dipsiz kuyuya kapamışım kendimi;
Sanki kendi ellerimle.
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Devamını Oku
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta