Gözümü ufka dikip orada bir umut aramayalı ne çok oldu.
Renklerin yüreğimdeki cümbüşü karalara bürüneli,
İçimdeki çocuk uyanmaz oldu.
Çoktandır konuşmaz oldu benimle,
Gerçekleri yüzüme vurmaz oldu.
Derinlerde bir dipsiz kuyuya kapamışım kendimi;
Sanki kendi ellerimle.
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta