Gözümü ufka dikip orada bir umut aramayalı ne çok oldu.
Renklerin yüreğimdeki cümbüşü karalara bürüneli,
İçimdeki çocuk uyanmaz oldu.
Çoktandır konuşmaz oldu benimle,
Gerçekleri yüzüme vurmaz oldu.
Derinlerde bir dipsiz kuyuya kapamışım kendimi;
Sanki kendi ellerimle.
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta