Akşamlar vardı usulca hayallerime soktuğum,
Bir akşam kayboldu segah makamında..
Akşamları da çaldılar bir pencerenin kısık aydınlığından.
Gönül penceresindemiydi yeniden yanıp geçen,
Gözlerimden geçemedi hazır kıta hatıralar,
Vedalaşamadan cepheye gittiler ki;
Dönüşü olmayan bir savaşın mağlubuydu düşler.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta