Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yolun sonuna geldiğinde aynı tazelikte o zaten kalamaz,ama kalsada sana bir faydası olamaz!
o hayırlı bir eş ya da dostsa ancak kabir ziyaretlerinde ruhun afatiha okur.
ama gideceğin yerde,huriler gibi eşlerin varsa onlar ebediyyen taze ve seninledir,hemde cennet saraylarında,ölmeden,yaşlanmadan,ihanet etmeden.
saygılar,hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta