Tutsak gece,
Karanlıklar bir bir zapt edilmiş
Ay ışığının hükmü yok artık
Yıldızlar korkularından,
Bir çift gözün içine kitlenmiş..
Bütün zamanlar çakılmış olduğu yere
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta