Düşerken gözlerimden, tek tek nesneler
Ağaçlar çalılar sabitlenmiş levhalar
Anımsatır kendinden bir şeyler
Sanki.yabancı değil hiçbir şey.
İşte bir deniz bildik dalgalar
Kurulmuş onca balkon ona bakar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
