Bilmez insan yerini, bir tüy gibi hafiftir
Yağmurun taneside, elbette yere düşer
Kar gibi zarif doku, yüreklerde tariftir
Kimi gül yaprağına, kimi çamura düşer
Ölüm hayatta büyük, yaşanacak yerdedir
Her insanı yaracak, bağlanacak yerdedir
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta