Bilmez insan yerini, bir tüy gibi hafiftir
Yağmurun taneside, elbette yere düşer
Kar gibi zarif doku, yüreklerde tariftir
Kimi gül yaprağına, kimi çamura düşer
Ölüm hayatta büyük, yaşanacak yerdedir
Her insanı yaracak, bağlanacak yerdedir
I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta