yüreğinde koru dumanı tüte
yangına düşeni külünü bilir
burnun aldığına amanı öte
çıngına düşeni gülünü bilir
gülüşüne gülü açıncaya dek
ıtırlı kokusun saçıncaya dek
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta