Nihal’im, sen yalnızca bir isim değil,
varlığın bir düşünce, bir efsane,
ruhunda bir deniz, kalbinde bir fırtına…
Sen, varoluşun kendi dili,
anlamın kendine dair en derin sözü…
Aklın, yıldızlarla konuşan bir kütüphane,
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta