Bana kol kanat olup uçmayı, öğretecekti,
Kanatlarımı kırdı, düşen hayallerimle kaldım.
Bir zamanlar gökyüzü, ellerimde süzülen bir masaldı,
Şimdi, yerle gök arasında kaybolan bir umut kaldı.
Yelkenlerim rüzgarla yarışırken,
Artık sessizliğe teslim olmuş umutlarım.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta