Bana kol kanat olup uçmayı, öğretecekti,
Kanatlarımı kırdı, düşen hayallerimle kaldım.
Bir zamanlar gökyüzü, ellerimde süzülen bir masaldı,
Şimdi, yerle gök arasında kaybolan bir umut kaldı.
Yelkenlerim rüzgarla yarışırken,
Artık sessizliğe teslim olmuş umutlarım.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta