Bana kol kanat olup uçmayı, öğretecekti,
Kanatlarımı kırdı, düşen hayallerimle kaldım.
Bir zamanlar gökyüzü, ellerimde süzülen bir masaldı,
Şimdi, yerle gök arasında kaybolan bir umut kaldı.
Yelkenlerim rüzgarla yarışırken,
Artık sessizliğe teslim olmuş umutlarım.
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta