Gönlümün siyahı içinde dolanırken,
gecenin hüznüyle...
Eğer aklına düşecek olursam,
kalbimin sızlayan yerlerindeki acılarıma
bir dua bırak.
Gökyüzünü gönder,
güneş olarak…
Seni getirsin bana,
ışığınla, sesinle, varlığınla.
Bir yaprak gibi savrulurum bazen,
rüzgârın bile anlamadığı yöne.
Adını fısıldar sessizliğim,
düşlerimden sızar yüzün yine.
Zamanın elleri üşür bazen,
dokunamaz yaralı kalbime.
Ama sen, bir anlık tebessüm olsan,
bin yıllık geceyi aydınlatırsın içimde.
Ve düşecek olursam bir gün,
yer değil, kalbin tutsun beni.
Bir damla umutla sar beni yeniden,
gökyüzü seninle doğsun içimde.
03.07.2020
Gülay Özdemir
Kayıt Tarihi : 3.7.2020 16:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Gece"ye Karaladım




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!