Apartman; kimliklerin betondan kutusu,
Yok olan insanlığın, lanetli dipsiz kuyusu,
Düşler mahallesi, parke taşlı dar sokak,
Karşısında asırlık, ahşaptan perili konak,
Apartman beş katlı, katları merdiven kaplı,
Merdiven başı bir kapı, ardında ömürler saklı,
Beş numara, ''düş'' hekimi asım bey, üst katta,
Bir gün gelir de unuturmuş insan
En sevdiği hatıraları bile
Bari sen her gece yorgun sesiyle
Saat on ikiyi vurduğu zaman
Beni unutma
Çünkü ben her gece o saatlerde
Devamını Oku
En sevdiği hatıraları bile
Bari sen her gece yorgun sesiyle
Saat on ikiyi vurduğu zaman
Beni unutma
Çünkü ben her gece o saatlerde




Güzel bir çalışma aslına bakarsanız gerçekçi değil maalesef.
Genel itibari ile kimse kimseyi tanımaz o beton kutuda.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta