Yüreğimin rahminde yetiştirdiğim çiçek,
Sen efsane ateşi, ben umarsız kelebek,
Âşık sende yanmayı, kendisine yâr saymış,
Bir yalancı bahara, aldanmayı kâr saymış.
Sende hercaî gayret, bende muratsız umut,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu da güzel bir şiir dost.
Mehmet ERDAL KAYA
sayın arık aruz vezni çok bayat kaldı artık.divan edebiyatı yapan nadide sanatçılardan birisiniz de 21.yüzyılın gençliği umarım sizi anlıyordur ben bile zorlandığıma göre artık diğer arkadaşlar nasıl anlayabildi bilmiyorum ama merak ettiğim sizi bu kadar hayal kırıklığına uğratan kişi ya da aşk ne çok merak ettim.saygılarımla
Ufffff düsbozumunun harmani cok yigin olmus.. Bahara ekilecek o kadar genis tarala bulmak zor olacak dost.. Ama sair yurek yine ekecek bir yer bulur gonullerde.. sevgimle..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta