Gönül ferman dinlemedi,
Ve Tanrım bu oğulu verdi,
Dedi; ey kulum senindir bu oğul,
Emzir onu,adı İbrahim ola,
İndi gökten bir evlat,
Ak kundak içinde,
Uyandım ki kan ter içinde,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




...düş tadında gerçek ve güzel dizeler...saygılarımla..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta