Şimdi!
Şiirlere gömüyorum sevdamı
Hak olan Rabb’in adıyla başlayarak.
Sensizliğin sancıtan ızdırabıyla,
Satır aralarına terk ediyorum Sen’li düşlerimi..
Ve son mısrasına nakşediyorum şiirimin
Sana dair herşeyleri..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta