kanatları kırık kartalı ağlıyorum
erkekliğim işleniyor şafaklara
mor fotoğraf parlak delil oluyor
dostun elinde
hayat çok süslü bir yorgunluk
alnımı yasladığım yerde
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




GÜZEL BİR SERBEST ŞİİR OLMUŞ ÜSTAD TAM PUANLA KUTLUYORUM EFENDİM,
kuşak taşıyoruz
geçmişe ve geleceğe
yüz üstü
sırt altı bağlanmak için
araştırmalarım sürecek
Nereye kadar sürecek,nerde bitecek acaba...
Güzel şiire tebrikler şair.
Mustafa Yiğit
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta