Dünya sevince sevilince güzel, bir de sen gülünce
Üzülmek, işte o dünyanın en sonu, günsüz gecelerce
Şimdi söz ver, hep gülsün yüzün, bitecekse de ben ölünce
Sevmenin yaşı, kemali yok, vakti de insan dilediğince
Onsuz hayat tatsız tuzsuz aş, kim yer ki doyabildiğince
Kıymetini bilmek lazım, kalp atıyorken sev sevebildiğince
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta