Kahraman şövalyeler yarattık kendimize
Birbirine değen sıcak dost eller düşledik
Yüreğimizi ısıtan bir gülüşü özledik
Sonra;
Kara yeller kopardı sığınağımızdan
Düş kulemizin penceresinden düşerken
Acılar kanatsız bıraktı bizi.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta