Sisler içindeydi,
Düş krallığı'nın sarayı..
İçinde yaşardı,
Düş kraliçesi...
Devasa bir düş'ün içinde,
Yalnız yaşayan dev kraliçe...
Kimsesi yoktu,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




ağlıyorum bende hergün;kaybettiklerime,yanlızlığıma,asla olmayacak kralıma...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta