Hayat, fırtınalara bürünmüş
Bir deniz edasında salındı hep üstüme
Sığlık nedir durgunluk nedir görmedim
Ne zaman sessizliğin huzuru
Çökse omuzlarıma
Ne zaman inansam karabulutların dağıldığına
Yeniden doğdu düş kırıklıklarım
Güneşsizdim hep
Azgın dalgalar arasında
Yaşam sınırının gelgitlerinde
Acının kıyılarına çarpıp durdum
Karıştı duygularım
Uğultusu sarstı
İliklerime kadar karanlığın,
Artık kaybedeceğim bir şeyim yok
Parçalandım yeteri kadar
Korkusuzum…!
Hayat önemini yitirdi içimde
Artık dalgalarımda çarptığım kayalar misali sert
Ve şimdi son yolculuğuna uzanmış
Yapayalnız bir kayığım….
Kayıt Tarihi : 15.5.2008 10:06:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

sürüklenen...
mutlu olsa bari gönlünce
TÜM YORUMLAR (2)