Bugün,
Gök kapatıyor yüzünü beyaz bulutların inadına.
Gözlerinden şehirler geçen bir kız çocuğunun duasına inanmıyor kuşlar
ve bir bir döküyor hepsi kanatlarını yerin en mahrem noktasına.
Özlüyorlar,
Bütün kainatın matemi olup, ölüyorlar...
'Kuşlar ağlar mı hiç? ' diye sormayın,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta