Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Keşke düş gibi olsaydı ilişkilerimiz uyandığımızda sona ersin ve bizi üzen her şey yok olup gitsin.Çarpık ve eksik yaşarken öğreniyoruz her şeyi.Bazen suskunluğa mahkum ediyoruz kendimizi böylesi daha iyi olur diye.Kozanın içinde saklı kalabilseydik ipek böceği gibi o zaman ne öğrenebilirdikki nasıl tamamlardık eksik yaşayışımızı.Beğenerek okuduğum güzel bir şiirdi.Yüreğinize sağlık...
Çarpık ve eksik yaşıyoruz...Tamamlamak isterken kendimizi bir yanımız hep eksik kalıyor...Haksızlığı bilip susmak ne zor biliriz yinede susarız çoğumuz ya umutsuzluğa mahkum olmak düşüncelerde kaybolmak tam tamam dediğinizde umutsuzluk girdabına düşmek ne kadar zor dedirtiyor insana....Biliriz az çok özgür olmak varken yaralı kanatlarımıza bir kırık daha eklemeyi uçup gitmek kolay özgür olmakta ya sorumluluklar o yüzden özgürlük tutsak düşüncelerde...Dostluklar uzak güven uzak artık aynadaki yazsımalar bile korkutuyor gözlerimizi....Düş gibi düş içinde gerçeği ararken çarpık geçiyor hayatımız.......Çok güzeldi gönlünüze sağlık......
Vahşi dünyanın şiirini yazmışsınız Sayın Kab, tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta