Sözün asaletidir, yalnızlığı düş yapan
Yüzyıllık bağ evini bekleyen genç bir anı
tapusu kimindir bilmez; o yaşlı bahçe
böğürtlen dikeninde gecekondu bir hüzün
müşkülünde asmanın sessizlik kırıntısı
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta