Yalnız geçiyor ömür mutfakta pişmez aşım
Yüreğim yan piş artık, ocak senden utansın
Birikirken kaynayıp volkan olan gözyaşım
Cemre olup düş artık, yer gök toprak uyansın
Ruhum üşüyor sanki ateşlere sarıldı
İçimdeki fırtına yavaş yavaş duruldu
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta