Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
bedenim bir şehir
kaybolmuş bir ülkenin kıyısında
güldüğün an
umut doğuyor ülkeme
hayat buluyor
yitik kentim
geç değil!
sevindir çocuksu yanımı
güneşi kıskandıran
geceyi utandıran
ömrümün umut denen çağında
bul beni!
çek çıkar gövdemi
gövdesiz karanlığın zulmünden...
HOŞ BİR ŞİİRDİ .KUTLARIM
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta