O gece yıldızlar susmuş gibiydi.
Geceler sabaha küsmüş gibiydi.
O da ihtişamıyla durup karşımda.
Bir rüya sanki bir düşmüş gibiydi.
Rüyamın tabiri bir Asena’ydı,
Gözleri bozkırdı, kirpiği yaydı.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
