Güzel bir düştün;
ben, kuru, sarı, külden bir karanfilin yaprağından
baş aşağı düştüm.
Besbelli bir cinayet romanıydı
oysa tüm parmak izleri silinmişti repliğimden
şimdi kim olduğum,
kimi sevdiğim, kimi ne için öldürdüğüm belli değil.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta