Düş'tü sanki, ay yine parıldıyor gökyüzünde.
Yıldızları saymaya çalışıyorum nedensiz, sayılmayacaklarını bile bile.
Sessizliği bozan araba sesleri, mahalle evlerinin açılıp kapanan kapıları.
Hep bir başka oluyor bizim balkon altı.
Dar sokaklardan birine ilişiyor gözlerim,
yalnızlığın hüsranına yenik bir sarhoş tek farkettiğim.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta