Düşler giyindim,
Tenim yok.
Gönül ocağıma gömdüm seni.
Közlenirken yavaş yavaş,
Eriyen bir kurşun olur,
Tahta tasa düşerken gözler,
Nazardan nazar alır.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Düşler dünyanızın merkezindeki ,güçlü şairane enerjiniz hayranlık değerindedir,o ruh tensizde yaşaybiliyorki,duygularınız fışkırıyor
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta