9-HAZİRAN-1967 (MANYAS)
Neredesin,
Gün batarken dağlara.
Senin için,
Çam kozalağı topladım.
Ayrık otu tohumları cebimde.
Karınca izlerine düştüm,
Tek başıma çıkamıyorum.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




düş ama gerçek olabilecek kadar anlamlı... ve her benzetme doğa ile bütünleştiğinden mükemmel...
terbikler İsmet Bey...selam...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta