Önce ellerini uzattın
Hüzünlü bir dağın yamacından
Kanadım kan aktı yüreğimden
Yaramı saracak bir umut aradım
Hiç bir umut merhem olmadı
Bu acı haykırışa.
Sonra ansızın bıraktın ellerimi
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta