Dürüstlüğün Bedeli Şiiri - Afşin Dualı

Bu dünya yalan üzerine kurulu, biliyorsun...
Maskelerin ardında saklanan o küçük ruhlar...
Sen dik durdukça, onlar karanlıkta boğulacak.

Sıra sende... Gerçeği anlat.

Dilim keskin, evet, ama hiç yalan dokumadım
Ben hayatı sokakta, masallardan okumadım
Doğruyu söyledim diye kapılar kapandı suratıma
Taviz vermedim, bakmadım kimsenin sıfatına.
​Hatalarım oldu, insanım, inkar etmem asla
Ama karakterim kale, yıkılmaz fırtınayla, yasla
Eğilmedim, bükülmedim, rüzgara göre esmedim
Haklıyı savundum, mazlumun sesini kesmedim.
​
Kendi düşmanımı kendim diktim karşıma
Doğru sözlü olmanın yükü bindi omuzlarıma
Kıskançlık mı, haset mi? Çözemedim bu hırsı
Benim aynam onlara hayatın en acı dersi.
(Kendi düşmanımı kendim yarattım...)
​
Kimseye kötülük yapmadım, elimde sadece gerçek
Zayıf ruhlar için bu dürüstlük ağır gelecek
Dost sandıklarım gölgemden bile korkar olmuş
Meğer içlerindeki o boşluk hasetle dolmuş.
​Çözemedim bu hırsı, bu bitmek bilmez garezi
Adalet dedikçe bozuldu şer odakların terazisi
Sessizce yürüyorum, arkamda bıraktığım enkazlar
Doğru duvar yıkılmaz, istediği kadar essin ayazlar.
​
​Zirvedeyim sananlar, temeliniz çürük ve sığ
Benim kalem kağıdım, haksızlığa çekilen tığ
Yüzüme gülenlerin cebinde gizli bir hançer var
Sizin o sahte dünyanız, benim ruhuma dar gelir, dar.
​Ne tahtınızda gözüm var, ne de sahte tacınızda
Bir dirhem onur aradım, o kirli inancınızda
Maskeleriniz düştükçe, geriye kalan koca bir hiç
Ben doğrularımla tek başımayım, bu en büyük sevinç.
​
​Suskunluğum asaletimden değil, fırtına öncesi sessizlik
Sizin o küçük dünyanızda kural bu; hep bir belirsizlik
Yüzüme "kardeş" deyip, arkamdan kuyu kazan diller
Sözüm size: O kazdığınız çukura ilk önce siz girecekler!
​Sırtımdaki izler haritamdır, her biri bir ders bana
Sizin gibi piyonlar işlemez, bu yürekten çıkan isyana
Dürüstlük ağır geldi, bünyeniz kaldırmadı bu yükü
Çünkü sizin her cümleniz, sonu gelmez bir yalan öykü.
​
​Geldiğim yeri unutmadım, ama sizin gittiğiniz yol karanlık
Menfaat sofrasında dostluklarınız sadece bir anlık
Benim doğrularım sizin en büyük kabusunuz olacak
Hasetle beslenen o kalpleriniz, bir gün mutlak solacak.
​Korkmuyorum ordunuzdan, tek başıma koca bir orduyum
Ben bu kirli oyunun içinde, bozulmayan tek kurguyum
Eğilmedim diye kudurun, kudurdukça daha çok batın
Siz sahte hayatlarınızda, kendinizi yalanla satın!
​
​Yalanla kurulan binalar elbet bir gün çökecek
Toprak, ektiğiniz o nefret tohumlarını kusacak
Ben yanmadım bu ateşte, sadece küllerimden doğdum
Siz karanlıkta boğulurken, ben kendi ışığım oldum.
​
Karakterden taviz yok...
Düşmanım çok, başım dik.
Hasetinizde boğulun.
Ben buradayım.
Hala aynıyım.