Duruşma Şiiri - Aydın Ahmet

Bir şiir yazmıştım havadan sudan
Sağırı, dilsizi duydu hâkim bey
Kime zararım var, kime ne bundan
Demek istediğim buydu hâkim bey

Dün sabah kapıya üç polis geldi
Evimin zilini çaldı ha çaldı
Müsaade almadan içeri daldı
Komşular uyandı, duydu hâkim bey

Celbi okuyunca kendime kızdım
Bana ne milletten, ben niye yazdım
Arsıza, hırsıza kinaye düzdüm
Dimağım sonradan aydı hâkim bey

Götürdüler beni karga tulumba
Biri sağ yanımda, biri solumda
Doğruca giderken kendi yolumda
Vicdanım bir anda caydı hâkim bey

Alınca eline ahşap tokmağı
Kurudu ağzımın dili damağı
Bırakın şuraya otur demeyi
Ağzına geleni saydı hâkim bey

Sandı ki ben işin dalgasındayım
Oysaki muhami gölgesindeyim
Bir saattir sanık bölgesindeyim
Zabıt mabıt deme, baydı hâkim bey

Beni bir münafık, anarşist sanma
Kim daha devletçi, ora muamma
Yazınca farkına varmadım amma
Dilimin ayarı kaydı hâkim bey

Beyler şiir yazıp taşlamadı mı?
Çakalı, tilkiyi dışlamadı mı?
Altı ay içerde kışlamadı mı?
Öncülüğü çeken o’ydu hâkim bey

Korkak mıyım beyim, neden pusayım
Böyle haksızlığa nasıl susayım
İzin ver, sözünü balla keseyim
Birileri halkı soydu hâkim bey!

Af buyur kim beni şikâyet eden
Çarkını mı bozdum, bu nefret neden
Daha sen salona teşrif etmeden
Terk etti burayı, tüydü hâkim bey

Akıbet belliydi işin renginden
Bir para cezası verdi kendinden
Bilmem ne kanunun hangi bendinden
Kararı millete yaydı hâkim bey

Tahmin ediyorum ihbar edeni
Kendi çıkarınca var bir nedeni
Hüküm yedi sanmış aklınca beni
Meraktan dibimde süydü hâkim bey

Oysa nene gerek sok başı kuma
Öyle çok karışma vergiye zama
Şimdi olsa asla yapmazdım ama
Aklım cahil idi, toydu hâkim bey

Bir daha mı asla, tekin durmalı
Hep alkış tutmalı, davul vurmalı
Şu gördüğün garip Ahmet'in halı
Git gide içime koydu hâkim bey