Kalabalıkların ortasında bir gölgeyim,
Sesler çarpar duvarlarıma, kimse duymaz beni.
Adım var dillerde, yüzler tanır suretimi,
Ama bir gönül yok ki, kapısını açsın içeri.
Dost dediklerim rüzgâr gibi geçti yanımdan,
Tutamadım hiçbirini, avuçlarım boş şimdi.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü



