Sebebini bilmediğim anılar, hüzün boğuyor yeşilliklere
Hüzün yeşeriyor sanki yeryüzünde
Kırık dökük penceremden selamlarcasına sabahı
Yaramaz çocuklar gibi
Yerinde durmadan günü deşen
Sükut'un altın olduğunu bilircesine sessiz
Ve terbiyeden nasibini almamışcasına pervahsız.
I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta