Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Mukemmeldi :) yureginden guzellikler eksik olmasin kalemin daim olsun****Tam Puan***
Mukemmeldi :) yureginden guzellikler eksik olmasin kalemin daim olsun****Tam Puan***
Cevat Beyin şiirlerinde toplumcul yapı hep ön planda...kişilerin ve düzenin uzlaşmaz varlığı irdeleme noktasında oldukça reel...sesi ve okura yansıması engelsiz...hece dalında bu kalemden beklentimiz olmalı diye düşünüyorum...insanın sosyal bir varlık olduğu konusunda elbette ki hemfikir olmamak mümkün değil! o halde Cevat bey bu bağlamdaki uğraşlarını sürekli geliştirerek devam etmeli.
haz aldım.
esenlikler.
tebrikler Allah cc yarattığı mahlukatın hepsinbe sayısız nimetler vermiştir bunların içinde aklı ile hareket eden insan ne kadar şükretse bu nimetlere azdır kaleminize yüreğinize sağlık kardeşim saygılar hasan karabay
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta