Durulmuyor yıkıntılarla bu dünya
Sular kurumuş umutsuz yağmurlarında
Nereye baksan kime sorsan insan yaraları
Yarının adı umut dedik sevdik yarınları
O da olmasa nereye varır bu dünyanın umudu
Kime açar kır çicekleri kim söyler hikayelerini
Dünyayı sevdik biz gönüllerimizde
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta