ey! benim,gececil kuşların bile ürkütemediği koyu karanlıkları dağıtan kalbim
gittikçe ansıtmaktasın ilkyaz günleri uçurtmalarıyla yolculuğa kaçan çocukların sevincini
hüzünlerle biriktiriyorsan eğer direncimin sonsuza koşulu çılgın atlarını
o zaman büyüt aşkımın dingin parıltılarla coşkulanan dağarını,
aşkım,sızıyla başlayan akşam alacasının sabahı gönençle karşılamasıdır
ve görünce yıldızları gökülkesinde,yoketmesidir anımsanmak istenmeyen günlerin tortusunu
hey sevdam! bir ürpertiyi yaşa ve coşkulandır umutlarımın rengini
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta