Durulansaydık Şiiri - Serkan Alakuş

Koskoca bir evrende kum kadar insanla yalnız kaldık
Olmayınca zorlasaydık olunca hiç zorlanmazdık
Baharda açan çiçekler güne gülümserken
Biz toprağın altında kalan kök kısımlarıydık

Bir sessiz uçak dumanı gibi göklerde asılı kaldık
Burada ne bulutlar ne de uçan kuşlar tanıdık
Yavaşca silindik, sessiz sedasız
Ellerimizi bıraktık, fotoğraflarda yokuz artık

Yağdıkça yağdı yağmur biz bir o kadar ıslandık
Ah ! Bir kumrunun kanatlarına sarılıp kurulansaydık
Otursaydık bir yar yanına sen bir yana ben yanına
Yıkmak için düşmanlığımızı uzunca bir durulansaydık