Güneş gönülsüz ağırdan batmak üzere akşam vakti, dürttüm yüreğimi topladım bildiğim tüm mıslararı doldurdum gônlümün iç cebine, kaybolmak pahasına düştüm bozkırın çetin yollarına kalbinin izini sürdüm, kılavuz olsun diye gôzlerini çizdim kara kalem, mola vermeden şiirler yazdım biraz rahatladım, yorgun düştüm oturdum bir ağaç dibine, üşüdüm hayalini yastık yaptım saçlarını ôrttüm üstüme kokunla sabahladım.
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta