Güneş gönülsüz ağırdan batmak üzere akşam vakti, dürttüm yüreğimi topladım bildiğim tüm mıslararı doldurdum gônlümün iç cebine, kaybolmak pahasına düştüm bozkırın çetin yollarına kalbinin izini sürdüm, kılavuz olsun diye gôzlerini çizdim kara kalem, mola vermeden şiirler yazdım biraz rahatladım, yorgun düştüm oturdum bir ağaç dibine, üşüdüm hayalini yastık yaptım saçlarını ôrttüm üstüme kokunla sabahladım.
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta